อาจารย์ ม.ดัง โพสต์ถึง พิมรี่พาย สานฝันเด็กดอย

วันนี้ก็มีเรื่องราว จากกรณีที่ พิมรี่พาย หรือ พิมพ์พรรณ สรัลรัชญ์ แม่ค้าออนไลน์ ได้ให้ความช่วยเหลือเด็กๆ ที่อยู่บนดอยสูง ต.นาเกียน อ.อมก๋อย จ.เชียงใหม่ ด้วยการทุ่มเงินกว่า 5 แสน ให้เด็กๆ บนดอยได้มีไฟฟ้าใช้ ด้วยการนำแผงโซลาร์เซลล์ขึ้นมาติดตั้ง ซื้อโทรทัศน์ จัดหาอุปกรณ์สร้างแปลงผักและสิ่งของอุปโภคบริโภคต่างๆให้เด็ก

ขณะเดียวกัน หลังจากอาจารย์ ม.ดัง ได้โพสต์ข้อความผ่านทางเฟซบุ๊กส่วนตัวก็พบว่า มีชาวเน็ตหลายคนเข้าไปแสดงความคิดเห็นหลากหลายมุมมอง มีทั้งเห็นด้วย และไม่เห็นด้วย

จริงๆการติเพื่อก่อมันเป็นเรื่องที่ดีมากเลยนะคะ แต่ งงว่าในเนื้อโพสที่ไม่ได้แสดงถึงเเนวทางการแก้ไขปั ญห าหรือยกงานวิจัยที่สามารถนำไปสู่ความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นได้

นางทำโฆ ษ ณาให้ตัวเองผ่านการผลิตซ้ำระบบอุปถัมภ์ค่ะ จริงๆเด็กๆเขาเรียนรู้ความฝันของการมีอาชีพมาจากการบอกต่อกันมาแล้วของคนเคลื่อนย้ายไปมา แต่ถ้าลงไปถึงปั ญห าในแต่ละกลุ่มเด็กไม่สามารถเลือกอาชีพได้ตามฝัน

โดยอาจารย์ ม.ดัง ได้โพสต์ข้อความคอมเมนต์ต่อว่า ไม่เคยบริจ าคเงินให้พวกเด็กชาวเขาเป็นหลายแสนหรอกนะคะ เพราะไม่ได้ร่ำรวย และไม่เคยคิดว่าการบริจ าคเงินเป็นการแก้ปั ญห าเชิงโครงสร้างให้กับกลุ่มชาติพันธุ์ แต่ถ้าถามสิ่งที่เคยทำมาในฐานะที่เป็นนักวิชาการ เคยไปขึ้นศาลช่วยคดีชาวบ้านกะเหรี่ยงที่ อ มก๋ อย นี่ล่ะค่ะ ถูกป่าไม้ฟ้ องไล่จับจะขังข้อหาตั ดไม้ทำไร่ เอางานวิจัยเรื่องไร่หมุนเวียนที่ทำนี่ล่ะค่ะ ไปให้ศ าลอ่าน เพื่อจะได้เข้าใจมากยิ่งขึ้นว่า ระบบวิถีชีวิตของชาวบ้านบนดอยนั้นเป็นอย่างไร ตลอดชีวิตทำงานวิจัยที่ผ่านมา ตลอดจนการทำงานเคลื่อนไหวที่ไม่ใช่งานวิจัย พยายามทำให้คนชนชั้นกลาง และรัฐ เข้าใจผู้คนบนดอยมากขึ้นมาตลอด

อย่างที่บอกในโพสต์ค่ะ ความฝันไม่ได้สร้างกันง่ายๆด้วยการติดทีวีให้ดู การให้นั้นไม่ใช่เรื่องผิ ดหรือถูก แต่อย่าใช้การให้มากล่าวอ้างว่าเป็นการสร้างความฝันให้คน และอย่าใช้วาทกร รม ความข าดแคล นทางวัตถุ มาปิ ดบั งโครงสร้างอำนาจที่ไม่เท่าเทียมที่กลุ่มชาติพันธุ์บนที่สูงเผชิญมาตลอด

หากคุณเชื่อมั่นว่าคุณสามารถทำได้ นั่นเท่ากับว่าคุณได้ทำสำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว