คุณพ่อนักสู้ชีวิต ขาไสวีลเเชร์ขๅยลอตเตอรี่ ไกลถึง 30 กิโล หาเงินเลี้ยงลูก 3 คน

วันนี้เราขอนำเสนอเรื่องราวของหนุ่มพิпารขาสู้ชีวิต ไสวีลเเชร์ขๅยหวยไกล 30 กม.เพื่อหาเงินเลี้ยงลูก 3 คน เผยชีวิตตกอับหลังประสบอุบัติเหตุจยย.คว่ำกระดูกสันหลังหักทำให้ขา 2 ข้างใช้การไม่ได้ นอนป่วຍติดเตียงเป็นอัมพาตนานถึง 4 ปี ก่อนลุกขึ้นมาฮึดสู้

เมื่อวันที่ 1 ก.ย.63 ผู้สื่อข่าวเปิดถึงเรื่องราวชีวิต นายบอย สุขสำราญ อายุ 47 ปี บ้านเกิดเป็นชาว ต.ด่านช้าง อ.ด่านช้าง จ.สุพรรณบุรี พ่อม่ายขาพิпารยอดนักสู้ เหลือเพียงแขน 2 ข้าง ที่ยังใช้การได้ดี ร่างกายที่แข็งแรง กับหัวใจที่เปี่ยมล้นด้วยกำลังใจเต็มร้อย ยืนหยัดสู้ชีวิตไม่ย่อท้อต่อความยากลำบาก ออกเดินทางจากบ้านเกิด สู่เมืองศิวไลซ์ ดินแดนทหารเรือ อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี

ถนนทุกเส้นทางล้วนมีจุดหมาย ชีวิตของชายผู้นี้ก็เช่นกัน ล้อหมุนนำทางชีวิต มุ่งหวังค้าขๅยให้เกิดรายได้ นำแผงลอตเตอรี่ห้อยคอ สองมือไสล้อวีลเเชร์ เร่หาลูกค้าเพื่อความอยู่รอด

มุ่งหน้าไปตามถนนหลวงวันละ 30 กม. จากบ้านพักเอื้ออาทรนาจอมเทียน สู่ความเจริญเมืองสัตหีบ นำเงินรายได้ซื้ออาหารหล่อเลี้ยงชีวิต เลี้ยงลูกที่กำลังเติบใหญ่อีก 3 คน หวังเพียงให้พวกเขาทุกคนเป็นคนดี

นายบอย สุขสำราญ เปิดเผยถึงชีวิตที่ยิ่งกว่านิยาย เดิมครอบครัวมีภรรยาและลูก 3 คน อยู่กันอย่างพร้อมหน้ามีความสุข ก่อนจะเลิกรากับภรรยา ตนและแม่ที่ชราจึงได้ชุบเลี้ยงดูลูกทั้งหมดไว้ กระทั่งวันที่ 24 มี.ค.46 ถือเป็นวันที่โชคร้ายพลิกชะตาชีวิต ก็ได้มาประสบอุบัติรถจักรยานยนต์พลิกคว่ำ ทำให้กระดูกสันหลังหัก

วินาทีนั้นชีวิตเหมือนสิ้นใจทั้งที่มีชีวิตอยู่ ขาทั้ง 2 ข้างใช้การไม่ได้ นอนป่วຍติดเตียงเป็นอัมพาตนานถึง 4 ปี เมื่อชีวิตเริ่มทำใจยอมรับต่อความจริง จึงได้ลุกขึ้นจากเตียงต่อสู้ชีวิตบนรถเข็นวีลเเชร์ ออกหาทำงานสร้างอาชีพด้วยการขๅยของชำร่วย แต่ไม่อาจไปรอดถึงฝั่ง

จากนั้น ราวปี 56 จึงผันชีวิตมาเป็นพ่อค้าขๅยลอตเตอรี่ ด้วยเหตุที่พักอยู่ห่างไกลผู้คน และความเจริญ จึงต้องไสล้อหมุนไปตามถนนหนทาง มุ่งหน้าสู่จุดหมายที่มีผู้คน อาศัยลูกค้าตามรายทาง อาศัยลูกค้าที่เมตตาสงสาร แข่งขันกับพ่อค้าแม่ค้ามากมาย

หากหยุดนิ่งกับที่ ก็ยากจะไปต่อไหว หากไม่ตามหาลูกค้า ก็คงต้องอด แม้หนทางแสนยาวไกล เหนื่อຍจนแทบขาดใจ แต่ก็ทำให้มีรายได้เลี้ยงลูก 3 คน ให้เติบใหญ่ และต่อลมหายใจของชีวิตให้ก้าวเดินต่อไป

พ่อ..คำนี้มีความหมายยิ่งนัก พ่อคือผู้ให้กำเนิด….พ่อคือผู้นำ…พ่อคือหลักของครอบครัว….พ่อคือบุคคลที่ทำให้ครอบครัวอบอุ่น

พ่อต้องเป็นแบบอย่างแก่ครอบครัว โดยเฉพาะกับลูก สอนลูกอย่างไรต้องทำอย่างนั้น

พ่อให้ความสำคัญแก่สมาชิกทุกคน หาส่วนดีๆ และนำข้อดีมากล่าวยกย่อง ให้กำลังใจซึ่งกันและกัน

พ่อมีอารมณ์ขันและมองโลกในแง่ดี ทำให้คนอื่นมีอารมณ์ดีขึ้นได้

มีการปรึกษาหารือกัน โดยมีข้อตกลงร่วมกันว่าเมื่อมีเรื่องที่ขัดแย้งไม่พอใจ ต้องหาข้อยุติที่ดีอย่างรวดเร็ว ส่งเสริมคุณค่าของครอบครัว โดยไม่ทำร้ายกันทางร่างกายและจิตใจ ยอมรับความเปลี่ยนแปลงตามวัยของแต่ละบุคคลและไม่ประมาทณ วันนี้ วันที่พ่อยังอยู่ พ่อทุกคนสร้างสรรค์ให้ครอบครัวมีความสุขได้ ด้วยการเป็นแบบอย่างและบันทึกสิ่งดีๆ ไว้ในใจลูก ภาพพ่อในใจลูกนั้น จึงเป็นพ่อประเสริฐตลอดการ….แด่ทุกคนที่เป็นพ่อ

แหล่งที่มา: nationtv