คุณนายต่อราคาไข่ปิ้งพ่อค้าหาบเร่ ขอ 5 ฟอง 25 พ่อค้าก็จำใจข ายเพราะวันนี้ยังข ายไม่ได้สักบ าท

ทำไมคนเราชอบต่อราคา กับร้านธรรมดาๆ เพราะปกติร้านพวกนี้ก็ตั้งราคาต่ำ กำไรน้อยกันอยู่แล้ว แต่ผมกลับพบเจอว่าผู้คนมักเลือกที่จะต่อกลับกลุ่มร้านพวกนี้ได้อย่างไม่สนใจอะไร จ นบ างครั้งผมที่นั่งฟังอยู่ก็ไม่เข้าใจพวกเค้าจะต่อไปเพื่ออะไร บ างคนก็อ้างว่าร้านตรงนู้นให้ถูกกว่า แต่ของหมด ร้านอื่นให้ถูกกว่า แต่ไม่มีแบบที่เค้าต้องการ เจ้าของร้านก็ไม่สามารถข ายให้ได้ ผมแอบไปถามเค้าได้กำไรน้อยมากๆแล้ว จ นคนที่ต่อไม่พอใจที่ไม่ลดให้เดินออกจ า กร้านไป

ผมก็ยังคงนั่งในร้านนั้นต่อไป ซักพักคนคู่เดินเดินเหนื่อยหอบกลับมา บอกว่าจะซื้อของเมื่อกี้ แต่เจ้าของร้านกล่าวว่าสิ่งที่คุณต้องการข ายหมดไปแล้ว (ผมเป็นคนซื้อ) อืมสะใจดี

ระหว่างทางเดินกลับบ้าน ผมบังเอิญเจอคนคู่นี้อีกครั้งในร้านหรู พวกเค้ายอมจ่ายของที่ดูสิ้นเปลืองและแพง เกินราคาของที่เค้าซื้อไปไกล ได้อย่างหน้าต าเฉย ผมกลับมาบ้านและนั่งแปลกใจว่าทำไมคนเรา ถึงชอบเอาเปรียบคนที่ดูลำบ าก และยอมโดนเอาเปรียบ จ า กคนที่เค้ารวยกว่า ได้อย่างง่ายดายกันน่ะ (ข้อมูลจ า กพันทิพ)

อีกเรื่องหนึ่ง

คุณนายคนหนึ่ง มักจะออกมาจ่ายตลาดเองเป็นประจำ เพราะเธอชอบต่อ ร า ค า สินค้าที่ตลาดสด เพื่อที่จะได้สินค้าใน ร า ค า ที่ตนเองพอใจ

ไข่ไก่ ข า ย ยังไง

ลุงข ายไข่ ก็ตอบว่าฟองละ 5 บ าทครับ

คุณนายก็บอกว่า ฉันต้องการซื้อไข่ 6 ฟอง 25 บ าทได้ไหม (ที่จริงควรจะ 3O บ าท) ลุงข ายไข่ตอบว่า “เอาๆ ไม่ว่ากันครับ” วันนี้อาจจะเป็นการเริ่มต้นที่ดีของผมก็ได้ เพราะตั้งแต่เช้า ยัง ข า ย ไข่ไม่ได้เลย แล้วคุณนายก็หิ้วไข่ 6 ฟอง เดินไปขึ้นรถเก๋งที่มีเพื่อน ๆ นั่งอยู่แล้ว ด้วยความกระหยิ่มยิ้มย่องว่า สามารถซื้อไข่ได้ใน ร า ค า ถูกกว่าที่พ่อค้า ข า ย

ส่วนลุงที่ตั้งแต่เช้ายังข ายไม่ได้เลย ลูกค้าคนแรกก็มาขอซื้อใน ร า ค า ทุน ยังไม่ทันได้กำไรสักบ าท

หลังจ า กนั้น คุณนายและผองเพื่อนก็ไปภัตต าคารแห่งหนึ่ง สั่ง อ า ห า ร มา และกินกันอย่างเพลิดเพลิน แต่ก็กินกันไม่หมด ยังเหลืออีกมากมายเยอะแยะ จ นในที่สุดก็เรียกทางร้านมาเช็คบิล ร า ค า ทั้งหมด 14OO บ าท คุณนาย ยื่น เ งิ น ไปให้ 15OO แล้วบอกว่า ไม่ต้องทอนนะคะ

เ งิ น แค่นี้มันธรรมดามากสำหรับเจ้าของภัตต าคาร แต่สำหรับลุงข ายไข่ที่ยืน ข า ย ไข่ ทั้งวัน ถ้าเข ารู้มันอาจจะเจ็บปวดมากก็ได้นะ

จุดสำคัญคือว่า ทำไมเราชอบโชว์ว่า เวลาเราซื้อของจ า กพ่อค้าแม่ค้าที่เป็นชาวบ้านลำบ ากอยู่แล้ว เรามักต่อรอง ร า ค า และรู้สึกพึงพอใจ ถ้าหากว่าเราต่อ ร า ค า ได้ถูกกว่า ร า ค า ที่เข า ข า ย

แต่นี่คือความจริงในสังคม ไ ท ย หรือบ างทีอาจจะเป็นอีกในหลายๆ ที่ หลายคนมักไม่เคยได้ต่อรอง ร า ค า สินค้า ร า ค า แพง ๆ เหล่านั้น ที่วาง ข า ย ในห้าง ในร้าน อ า ห า ร ใหญ่ ๆ ที่เข าตั้ง ร า ค า ไว้สูงเรียบร้อยหมดแล้ว

พ่อค้ารายย่อย จะเจอแบบนี้บ่อยมาก แบบนี้เข าเรียกว่า ต่อตะพึดตะพือ ขอให้ได้ต่อก็พอใจแล้ว เหมือนถูกอบรมสั่งสอนมาตั้งแต่เล็กว่า เวลาซื้อของต้องต่อราคานะลูก เด็กก็เลยจำมาจ นโต โดยไม่คิดถึงว่าราคามันถูกอยู่แล้ว เช่น ของราคา 10 – 20 บ าท ก็ยังต่อราคาอีก แล้วคนข ายเข าจะได้อะไร

ลองอ่านนี้ดูอีกหน่อย บทความจ า กชายคนหนึ่ง ไม่ทราบชื่อ

ผมมักจะชอบซื้อของจ า กคนย ากจ น ๆ และให้ ร า ค า สูง ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้ต้องการสินค้าเหล่านั้น ..แค่ต้องการให้ เ งิ น แก่พวกเข าเพื่อนำไปใช้เลี้ยงครอบครัวเข า ถามว่าทำไมผมทำแบบนั้น “มันเป็นการทำบุญ ที่มีคุณค่ามาก (ที่จริงก็แบบว่า มันเป็นการช่วยเข า ที่ทำให้เข าไม่ต้องรู้สึกว่าเข าเสียศักดิ์ศรีครับ

ผมรู้ว่า ส่วนใหญ่ คุณไม่ส่งต่อข้อความเหล่านี้หรอก แต่ลองทำดูซะหน่อยสิ เ งิ น เล็กน้อยของคุณอาจจะเป็นชี วิ ตของเข าเลยก็ได้นะ

แหล่งที่มา: นิรนาม(ไม่ทราบต้นฉบับที่แท้จริง)

จ า กใจแม่ค้าคนหนึ่ง

ในฐานะแม่ค้า มองว่าการต่อราคาเป็นเรื่องปกติ ต่อได้ค่ะ ต่อมาเลย แต่จะให้หรือเปล่าอีกเรื่องหนึ่ง ถ้ายืนยันลดไม่ได้แล้วลูกค้าไม่ซื้อ ไม่ว่าอะไรเลยค่ะ ของซื้อของข ายขึ้นอยู่กับความพอใจทั้งตัวสินค้า บริการ และราคา ถ้าเป็นลูกค้าประจำ ไม่ต้องต่อค่ะ เราลดราคาพิเศษให้ก่อนเลย

จ า กใจลูกค้าคนหนึ่ง

ในฐานะลูกค้า เราก็ต่อค่ะ แต่ครั้งเดียวถ้าแม่ค้าไม่ให้ก็ไม่ต่ออีก อยู่ที่ราคาสินค้าด้วยค่ะ ถ้าราคาไม่สูง พอมีกำลังซื้อก็ไม่ต่อ ถ้าเป็นของกินเราไม่ต่อราคา ถามราคาก่อนถ้าแพงไปก็ไม่ซื้อ

ถ้าเป็นห้างฯ แปะป้ายราคาชัดเจ น ก็ไม่ต่อราคากัน บ างร้านก็ทำคล้ายๆห้าง ทำร้านทำเชลฟ์วางสินค้า

ติดป้ายบอกราคาเท่าไหร่ก็เท่านั้น เจ้าของไม่มาข ายเอง มีเด็กยืนคุม ตัดปั ญ ห าเรื่องลูกค้าต่อราคา

ทุกรอยเท้าที่ก้าวเดินต้องเผชิญกับอุปสรรคและปั ญ ห าทุกอย่างที่ได้มาต้องเดินหน้าไขว่ค้าด้วยตัวเอง

เรียบเรียงโดย 1ไร่ไม่จ น